و اینک صفر ...

******************************************************

شاهنشهی که شیشه جان ها بدست اوست

گربشکند به سنگ فقط ناز شصت اوست

مادر

و در اين دنيا مخلوقي است به نام مادر كه نه تنها من و تو بلكه تمام آنان كه همچون او مخلوق هستند توان توصيف ذات و نشان او را ندارند ( معصومين را از اين همه جدا كن ) . راه كه مي رود مهرباني است . نگاه كه مي كند مهرباني است . صحبت كه مي كند مهرباني است . وقتي كه مي بوسد مهرباني است . تنبيه كه مي كند مهرباني است . هرچه هست مهرباني است . همراه است . تنهايت نمي گذارد .

اين روح بچگانه كه شيطنت مي كند ، مادر ناراحت مي شود و از خانه اش بيرون مي كند . پشت درب خانه اش مي نشيني و گريه مي كني .ساعتي نشده درب را باز مي كند و در آغوشت مي گيرد .

دوره اين روح بچگانه شيطنت مي كند و دوباره مادر از خانه اش بيرونت مي كند . بازتويي و در بسته و گريه و زاري و باز دري كه باز مي شود و مادري كه در آغوشت مي گيرد .

واي از اين روح بچگانه كه وقت و بي وقت نمي شناسد و دوباره شروع به اذيت مي كند . اين دفعه هرچه زاري مي كني جواب نمي دهد . واسطه اي مي آوري و دل رئوف مادر را راضي مي كني .

ولي دوباره تويي و آن روح شيطان . اين دفعه كه مي گذرد ديگر واسطه هم كارگر نمي افتد . پشت در گريه مي كني . زاري مي كني . سر به ديوار مي كوبي ولي انگار خبري نيست كه نيست . سر به زمين مي گذاري و خوابت مي برد . و زماني كه تو در خوابي همان مادر بيرون مي آيد و درآغوشت مي گيرد و پتويي بر رويت مي اندازد تا شايد بلبلش بيمار نشود .

... و بيشتر بر اين اعتقاد پيدا مي كني كه در اين دنيا مخلوقي است به نام مادر كه نه تنها من و تو بلكه تمام آنان كه همچون او مخلوق هستند توان توصيف ذات ونشان اورا ندارند ( معصومين را از اين همه جدا كن )

پ . ن :

1 -  مي دانستي كه اين مادر مخلوق خداست ؟!

2 -  براي گرفتن شفا راه دور نرو . به والله دستان مادر شفا مي دهد ( به تجربه ثابت شده است ) . روزي با آب طلا خواهم نوشت : « دستان مادر شفا مي دهد »

3- امان از دل رباب .

---------------------------------------------------------------------------------------------

و این شعر را در میان نوشته های پدر از مکه برگشته ام پیدا کردم :

كعبه را نيست بجز سنگ سياهي به نشان

به سياهي و به سنگي نسزد عشق چنان

اين همه عاشق دل سوخته اينجا چه كنند

اي چنين رفتن و برگشتن و آنگونه دوان

اينهمه ترك و سياه و عرب و زرد و سفيد

غافل از خويشتن و واله و ذكر و حَيَران

يار پيغام فرستاده بيا خانة من

زان پيام از كف من دل شده ، شور آمده جان

خانه جز سنگ سياهي بهم انباشته نيست

در تجلّي رخ او از حَجَرش گشته عيان

خيز تا اين همه غوغا به كناري بنهيم

سر به فرمان وي و پاي نمائيم روان

نقطه اي بر سر اين خطّ سرابي بنهيم

سرو باشيم و سماء سير کنيم چرخ زنان

فرزند کویر

آقا جان يا صاحب الزمان ! سلام .

من را كه حتما مي شناسيد . جواني در دل اين كوير پر از خس و خاشاك و شن هاي روان . با آفتابي تيز و برنده . مغز پخت مي كند اگر يكساعت تن به توانش بسپاري . البته شما همه اينها را بهتر از من مي دانيد ولي خوب گفتم كه درد دل را از يك جايي شروع كرده باشم .

مي دانيد آقا جان ! دل اهالي محلمان از اين اوضاع و احوال گرفته . باران كه نمي بارد . محصولي هم كه نداريم . خشك خشك شده زندگي مان . مردم دارند فقير و بد بخت و بيچاره مي شوند . آقا جان ترس ما از فقيري و بي پولي نيست . ترس ما از اتفاقات بعد از آن است . مي گويند از هر در كه فقر بيايد از در ديگر ايمان مي رود . خوب آقا جان ما اين همه دردسر و بيچارگي نكشيديم كه ايمانمان را با يك باران نيامدن از دست بدهيم . باران كه نبايد شستشويي هم نيست . شستشو هم نباشد پاكيزگي هم نيست . پاكيزگي هم نباشد ايماني نيست .

آقا جان ! مي دانيد چرا مي گويم آقا جان ؟ محبوبه به پدرش مي گويد آقا جان . از اين تركيب خوشم مي آيد . هم آقا دارد كه نشاني احترام و بزرگواري است و هم جان دارد كه نشانه علاقه و محبت است . بعد آدم به كسي كه سرپرستي اش مي كند و روال زندگي اش را مي گرداند آقا جان نگويد پس چه بگويد ؟

آقا جان از باران مي گفتم  . اصلا به جهنم كه باران نيايد و محصول نداشتيم . آقا جان اگر باران نيايد ، رودخانه ها خالي مي شود . چاه ها خشك مي شود . اگر رودخانه خالي شود ديگر كيست كه پيغام و سلام ما را به شما برساند . آخر مي گويند اگر خواستيم نامه مان بدست شما برسد بايد آن را بدست آب روان و يا دل چاه بسپاريم . مي دانيد آقا جان دل چاه را حكما به مدد دل چاه جدتان علي مي گويند . آب روان را هم به مدد لبان تشنه جدتان حسين .

از رودخانه و چاه مي گفتم . آقا جان اگر رودخانه و چاه نباشد كه نمي توانيم با شما حرف بزنيم . اگر با شما حرف نزنيم با كه حرف بزنيم . وقتي در جايي از شما مي گوييم و دعوت مي كنيم كه اگر حرفي داريد با آقا جانتان بگوييد ، فوراً مي گويند مگر تو نايب امام زماني ؟ آقا جان مگر صحبت كردن در مورد شما چه عيبي دارد كه اين حرف هارا مي زنند .  آقا جان ما هيج وقت ادعا نكرديم كه شما را در خواب ديديم چه برسد در بيداري كه به ما اين حرف ها را مي زنند .

آقا جان دلمان ديگر گرفته از اين بي آبي . آقا جان اين حرف ها را هم كه مي نويسم نمي دانم كدام آب قرار است براي شما بياردش . مي گويند حاج كربلايي سليمان دل دريايي دارد ولي نمي دانم آيا درياي دلش راه به آب هاي روان مرتبط با شما دارد يا نه . بعضي وقت ها فكري مي شويم كه بايد اين نامه ها را به آب ديدگا ن خود بسپاريم تا برايتان بياورد ولي نمي دانم چرا اين آب ديدگان هم سرازير نمي شود . انگار عالم و آدم دست به دست هم داده اند تا ما دو كلام حرف دل نتوانيم با شما بگوييم .

آقا جان هر چقد ر كه فكر مي كنم مي بينيم كه ما بچه هاي كوير در چنين مواقعي خيلي بد بختيم . ما حتي آب نداريم كه درد دلمان را به او بگوييم تا براي شما بياورد . آقا جان پس ما بچه هاي كوير بايد چه كار كنيم ؟ الان ها كه فكري اين موضوعم فقط مي توانم به اين اميد باشم كه باران رحمت الهي كه خود شما هستيد بر ما نازل شويد و درد دل هايمان را براي خودتان ببريد تا شايد مرحمي بر دل زخم خورده ما باشد .

آقا جان بيشتر از اين مزاحمتان نمي شوم .

دوستتان دارم .

فرزند كوير .

فال شب یلدا

كلك مشكين تو روزي كه ز ما ياد كند ::: ببرد اجر دوصــد بنــده كه آزاد كند

قاصــد منـــزل سلمــي كه سـلامت بادش ::: چه شود گر به سلامي دل ما شاد كند

امتحان كن كه بسي گنج مرادت بدهند ::: گر خــرابي چو مرا لطــف تو آباد كند

يا رب اندر دل آن خسـرو شيـــرين انــداز ::: كه به رحمت گذري بر سر فرهاد كند

شاه را به بود از طاعت صد ساله و زهد ::: قدر يكــساعته عمري كه درو داد كند

حاليا عشـــوهء ناز تو ز بنيـــــادم برد ::: تا دگر باره حكيمانه چه بنياد كند

گوهر پاك تو از مدحـــت ما مستغنيست ::: فكر مشاطه چه با حسن خداداد كند

ره نبرديم به مقصود خود اندر شيراز

خــرّم آن روز که حافظ ره بغداد کنــد