دلم تنگ دلتنگی غربته

یک ماه و ده روزه که از مشهد بیرون اومدم و عجیب دلتنگ دلتنگی غربت مشهد شدم . دلم برای گنبد طلا و ضریح و قشنگی حرم تنگ شده و دستم دور شده از اون همه عشق و قشنگی .

نمی دونم چرا باید از توی این کافی نت زیر پل سیدخندان از دلتنگی حرم بگم . از اون ضریح قشنگ و از اون همه مهربونی که بوی قشنگش توی همه جای حرم پخش بود . صدای امام رضا(ع) رو اگه دقت می کردی میشنیدی که می گفت خوش اومدی ای مهمان . نه اینکه مسلمونی نه غیر مسلمون ، مهم نیست . خوش اومدی مهمون و درها رو دستور میداد که برات باز کنن و از توی مهمون پذیرایی کنن .

یادم میاد زمستون پارسال که صحن های حرم پر از برف شده بود چطور پرواز می کردم و لذت می بردم .

یه عمر هر کس ما رو می دید ، می گفت آقا التماس دعا . حالا من باید به کی بگم آقا التماس دعا ؟!؟!؟!؟!